تبليغاتX
کافه تیتر

کافه تیتر

وبلاگی قهوه ای برای روزنامه نگاران ایران

اوهام منتشر شد

اولین پیش شماره هفته نامه اینترنتی اوهام منتشر شد.

صفحه یک این هفته این شکلیه:

 

                                                    

 

برای شماره بعدی این نشریه ما می خواهیم مطلب بفرستیم . شما چی؟

راستی علی اکبر قزوینی هم یه مطلبی راجع به اوهام نوشته که جالبه!

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام فروردین 1385ساعت 12:7  توسط بهنام-بی تا  | 

گزارش علی اکبر قزوینی در روزنامه شرق

اينجا چراغى روشن است
على اكبر قزوينى: پنجشنبه ۲۴ فروردين فرصتى بود براى تجربه يك حضور. مرد سپيدمويى كه در تصوير سياه وسفيد قابى كوچك بر ديوار «كافه تيتر» بيش از يك ماه همه را به لبخند دلنشين خود مهمان كرده بود، در آن بعدازظهر ساكت و دم كرده از چارچوب قاب خارج شد، رنگ گرفت و آرام و بى صدا قدم به داخل كافه گذاشت. با همه كسانى كه به احترام او برخاسته بودند دست داد و با همان لبخند دوست داشتنى پشت يكى از ميزها نشست. كت و شلوار قهوه اى به تن داشت و پيراهنى سفيد، درست به سفيدى موهايش. موقع صحبت با كناردستى ها لب هايش آرام تكان مى خورد و به همان آرامى تكه اى از بستنى رنگارنگش را به دهان مى گذاشت. پيرمرد مهربانى كه آنجا نشسته بود براى هيچ كس ناآشنا نبود: «پروفسور كاظم معتمدنژاد».
• • •
وقتى از پروفسور معتمدنژاد درخواست مى شود چند لحظه اى براى جمع صحبت كند، اول از همه در پاسخ به تعريف هايى كه (به  درستى) از او شده، مى گويد: «از لطف شما متشكرم. من فقط يك همكار علمى هستم.» گرچه جز اين هم انتظار نمى رود از استادى كه همه دوستش دارند. او ادامه مى دهد:«روزنامه نگارى ايران از آغاز تا امروز و در اين صد و خرده اى سال، مسائلى داشته كه هنوز نتوانسته ايم بر آنها غلبه كنيم. در اين مدت ما نتوانسته ايم تجربه روزنامه نگارى مطلوب را پيدا كنيم كه آثار آن هنوز باقى است.» او معتقد است كه براى نهادينه كردن روزنامه نگارى وجود تشكل هاى صنفى مورد نياز است، و در حالى كه رويش را به سمت رجبعلى مزروعى رئيس انجمن صنفى روزنامه نگاران ايران كه در گوشه اى ديگر از ميز نشسته برمى گرداند، مى گويد:«با اين كه انجمن صنفى دير شروع كرد ولى شكل گيرى آن مايه اميدوارى است.» امروز روز حضور جمعى از بزرگان روزنامه نگارى در كافه كوچك روزنامه نگاران است. از هيات مديره انجمن صنفى روزنامه نگاران جز مزروعى، بهروز گرانپايه هم هست و خانم ها بدرالسادات مفيدى و فراهانى. دكتر حسن نمكدوست هم آمده تا با دكتر احمد ميرعابدينى و دكتر حسين قندى كه كمى بعد مى آيد، جمع استادان كامل باشد. اما شايد غافلگيرى اين روز، حضور بى خبر يكى از روزنامه نگارهاى پيشكسوت است كه تقريباً كسى از نسل كنونى روزنامه نگاران او را نمى شناسد. ناصر مجرد از آن كيهانى هاى قديمى است كه سال ۵۹ از اين روزنامه بازنشسته شده. گزارش ديدار هفته پيش دكتر قندى از كافه تيتر را در روزنامه شرق خوانده و بعد به اين دوست ديرينه زنگ زده و گفته كه بسيار علاقه مند است به اين كافه برود و دوستانش را ببيند. و حالا او اينجا است. مى گويد: «الان هم در هيات تحريريه يكى از روزنامه ها هستم. يك ستون طنز دارم و كار دلم را انجام مى دهم.» و چه مى كند اين دل با همه آنها كه دل بسته اند به حرفه روزنامه نگارى، كه كاش زمينه  اى فراهم شود كه كسى در وسط كار آن را رها نكند... پروفسور معتمدنژاد هم در پى آن است تا شرايطى ايجاد شود كه روزنامه نگارى شغل تمام وقت و كار اصلى تمام علاقه مندان به اين حرفه باشد، و در پى آن است كه قانون بر اين حرفه حكمفرما شود. مى گويد: «ما در كشورمان هم صنف داريم و هم قانون. ولى مجبوريم از طريق قانون اقدام كنيم.» توضيح مى دهد كه به كمك انجمن صنفى از سه سال پيش تهيه چند متن حقوقى را آغاز كرده اند: «سال گذشته يكى از اين متن ها به هيات دولت رفت ولى فرصت نشد كه به مجلس هم ارائه شود.» او مى گويد اين قانون ها كمك خواهند كرد تا تعريف روزنامه نگار و حدود كار حرفه اى او مشخص شود، مقررات كارى و ارتقاى سمت ها تعيين شود، حرمت روزنامه نگار در جامعه حفظ شود و مهم تر از همه اين كه بتوان از حيثيت حرفه اى روزنامه نگارى دفاع كرد. دكتر معتمدنژاد از اميدوارى به راهى كه آغاز كرده مى گويد، و اميد شايد همان واژه اى است كه در فضاى امروز مطبوعات ايران بيش از هر چيز ديگر مورد نياز است. همان كه دكتر نمكدوست به شيرينى در حكايتى طنزگونه به نقل از استاد غايب در اين جمع (دكتر يونس شكرخواه) بيان مى كند و آنقدر به همه انرژى مثبت مى دهد كه شك نكنيم او يكى از دوست داشتنى ترين استادان براى دانشجويان است، همان ها كه بازگشت او به كلاس هاى درسش را «حق مسلم» خود مى دانند.
• • •
ساعت از هفت ونيم گذشته و هوا ديگر كاملاً تاريك شده است. انگار همين چند لحظه پيش بود كه در يك قاب با بزرگان ايستاديم و عكس گرفتيم. دو ميز آن سوتر، خبرنگارى ضبط صوتش را درآورده و با دكتر قندى كه در كنار دوستش ناصر مجرد نشسته، در حال گفت وگو است. اين سو، بحثى خودمانى در جريان است كه هرازگاهى به فلسفه و تاريخ پهلو مى زند. پشت ميز چسبيده به ديوار، زن و شوهر روزنامه نگارى فارغ از هر گفتار جدى مشغول نوشيدن آبميوه شان هستند... پروفسور معتمدنژاد باز به درون قاب برگشته و تصوير او با سايه روشن نور چراغ هاى زردرنگ درهم آميخته است. «هميشه استاد» همچنان لبخند مى زند.
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم فروردین 1385ساعت 11:59  توسط بهنام-بی تا  | 

10 تصویر از پنجشنبه

وقتی دیدیم بقیه بچه ها زودتر از ما گزارش دیدار استاد معتمد نژاد و اعضای هیات رییسه انجمن صنفی را گزارش کرده اند تصمیم گرفتیم یه گزارش تصویری بریم.

اماباید بگوییم:

۱- انجمن صنفی میزبانی میهمانان پنجشنبه را بر عهده گرفت. با تشکر از خانم مفیدی ....

۲- آقای قندی برای کافه یه تلویزیون ۲۱ اینچ رنگی آورد. با تشکر از آقای قندی...

 ۳-راستی دکتر معتمذ نژاد عزیز و خانم عذرا فراهانی برامون یه سری کتاب آوردن که در آینده  نه چندان دور در کتابخانه تخصصی کافه اونا رو می بینین.

۱- دکتر معتمد نژاد در کافه تیتر

 

۲-این هم دکتر نمکدوست

۳- خانم مفیدی ٬ دبیر انجمن صنفی

۴-این یه عکس هنرییه.مگه نه!

۵-اون روز همه بستنی تیتر خوردند!

۶- گرانپایه و منوی کافه تیتر

۷-گرانپایه٬ مزروعی و مختاباد( اعضای هیات رییسه انجمن صنفی)

۸- این آقا رضا ولی زاده می باشه. روزنامه نگار ٬ بلاگر و کافه دار!

۹-تیتر استاد: کافه روزنامه نگاران باید همیشه سر تیتر باشد

۱۰-این هم یه عکس یادگاری.جای همتون خالی.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هشتم فروردین 1385ساعت 12:53  توسط بهنام-بی تا  | 

كافه از زبان ديگران

تصميم گرفتيم به اونايي كه از مراسم  افتتاحيه كافه٬ گزارش و خبر تهيه كردند لينك بديم.

به اين شكل:

۱- گزارش شنيداري خبرگزاري ميراث خبر

۲- گزارش مصطفي قوانلو قاجار در شرق

۳- گزارش علي اكبر قزويني در شرق

۴-پيش خبر همشهري جوان از مراسم

۵- گزارش وبلاگ راوي

۶-گزارش میراث خبر

۷- گزارش مهران بهروز فغانی

۸- گزارش وبلاگ کوپه شماره ۷

۹- پیش خبر روزنامه دنیای اقتصاد

۱۰- گزارش شرق از دبدار روزنامه نگاران با حسين قندي

از همه بچه هايي كه از كافه مطلب كار كرده اند ممنونيم.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم فروردین 1385ساعت 20:22  توسط بهنام-بی تا  | 

كافه‌تيتر با دكتر معتمد‌نژاد رونق گرفت

گزارش پایگاه اطلاع رسانی علوم ارتباطات ایران از میهمانی کافه تیتر

 دكتر كاظم معتمدنژاد، دكتر حسن نمك‌دوست، دكتر احمد مير‌عابديني، استاد حسين قندي و تعدادي از روزنامه‌نگاران برجسته كشور بعدازظهر پنج‌شنبه در کافه تیتر گرد هم آمدند. حضور دكتر معتمدنژاد براي رونق هر محفلي كافي است، چه برسد به اينكه در كنار ايشان افرادي باشند كه مجموع سابقه روزنامه‌نگاري آنها به بيش از دو قرن مي‌رسد.

دكتر معتمد‌نژاد با اشاره به سختيهاي حدود 170 سال كار روزنامه‌نگاري در ايران گفت:«در بيشتر اين مدت، روزنامه‌نگاري از وضعيت نامطلوبي برخوردار بوده است و تجربه روزنامه‌نگاري در وضعيت مطلوب را بسيار كم تجربه كرده‌ايم.»
استاد ممتاز دانشگاه علامه طباطبايي با تاكيد بر كوششهاي انجام شده براي نهادينه كردن حرفه روزنامه‌نگاري در جامعه در سالهاي اخير اظهار داشت: «بايد روزنامه‌نگاري به صورت حرفه‌اي و تمام وقت توسط روزنامه‌نگاران دنبال شود.»
دكتر معتمدنژاد بهترين روش براي پيگيري مطالبات روزنامه‌نگاران را تشكيل انجمنهاي صنفي دانست.
استاد  ارتباطات دانشگاه علامه طباطبايي از استقلال حقوقي حرفه روزنامه‌نگاري، پيمان جمعي كار روزنامه‌نگاران و ميثاق اصول اخلاقي حرفه روزنامه‌نگاري به عنوان طرحهايي نام برد كه در سالهاي اخير با كمك روزنامه‌نگاران و استادان دانشگاه تهيه شده ولي به دلايل مختلف تاكنون بي‌نتيجه مانده است.
دكتر معتمدنژاد آينده روشن حرفه روزنامه‌نگاري را در گروي فعاليت و تلاش مستمر روزنامه‌نگاران و حمايت مادي و معنوي دولت از اين حرفه دانست.
در اين جلسه، آقايان دكتر نمك‌دوست، دكتر ميرعابديني، استاد حسين قندي، مزروعي، گرانپايه، مجرد و خانمها مفيدي و فغاني نيز در سخنان كوتاهي با ابراز خرسندي از ايجاد چنين مكاني براي روزنامه‌نگاران، براي گردانندگان كافه‌تيتر آرزوي موفقيت كردند.

تيتري كه پدر علوم ارتباطات ايران براي كافه تيتر زدند:
كافه روزنامه‌نگاران بايد هميشه سرتيتر باشد

تيتر دكتر نمك‌دوست: هميشه تيتر باشيد
تيتر دكتر
ميرعابديني: ميان‌تيتر گذشته و آينده

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم فروردین 1385ساعت 15:14  توسط بهنام-بی تا  | 

چه خوش شانس!

یه گزارش دیگه از میهمانی کافه

امروز كافه تيتر حال و هواي ديگري داشت دكتر معتمد تژاد ميهمان افتخاري كافه بود و حضورش شان خاصي به مجلس داد . در كنار او اقاي مير عابديني ، خانم مفيدي ، اقاي گرانپايه ، دكتر نمك دوست و روزنامه نگاران و دانشجويان حضور داشتند .
دكتر معتمد نژاد از كار دشوار روزنامه نگاري سخن گفت و اظهار اميدواري كرد كه در ايندهاي نه چندان دور بتوان بر اين مشكلات فائق آمد وي وجود تشكل هاي صنفي را از مهمترين راهكارهايموثر در اينده اين حرفه دانست و افزود : تجربه ثابت كرده كه مانمي توانيم به صورت انفرادي عمل كنيم و اميدواريم كه با حمايت هاي صنفي اين رشته به حرفه اي تمام وقت تبديل شود نه اينكه شغل دوم باشد با توجه به تجربه كشور ما دريافته ايم كه ازميان نظام تشكل هاي صنفي و نظام قانوني بتوانيم كار را از طريق اصلاح قوانين پيش ببريم  روزنامه نگاري تعريف خود را داشته باشد  حدود و مقررات كار هم مشخص شود وي تصريح كرد: در عين حال انجمن صنفي تيز بايد كمك هاي لازم را انجام دهد تا كار سريع تر پيش رود  .
خانم مفيدي كار انجمن را از كافه تيتر جدا ندانست و گفت: اين موقعيت بسيار خوت است و كافه تيتر مي تواند با نشست هاي ماهانه و دعوت هايش جايي براي مطزح كردن مسايل روزنامه نگاران فراهم كند ما نيز ميتوانيم از امكانات مجلات و كتب خود به اينجا ياري برسانيم
مير عابديني سادگي و بي تكلف بودن اين محيط را ستود و در دسترس بودن ، عدم ديوانسالاري ، باز بودن در كافي شاب به روي همه را از جمله ويژگي هاي بارز آن دانست
اما دكتر نمك دوست با سخنان شيرينش خواستار  نهادينه شدن و پاتوق شدن كافه شد و اطهار داشت : اجازه دهيم اين مكان راه خود را در پيش گيرد .... وي در ادامه حكايت زيبايي را ياد اوري كرد:
روستايي اسبي بسيار زيبا و چابك داشت همه ميگفتند  چه خوش شانس هستي پاسخ ميداد شايد . اسيش فرار كرد گفتند چه بد شانسي گفت: شايد  بعد از چند روز اسب با گله اي از اسب بازگشت گفتند چه خوش شانسي باز گفت شايد پسرش از اسب افتاد هر دو پايش شكست باز مردم گفتند چه بدشانسي  پاسخ داد شايد  پس از چند روز براي جنگ به روستا آمدند پسرش را بخاطر پايش نبردند گفتند چه خوش شانسي باز پاسخ داد شايد.....
بعد از اين حكايت شيرين ديگران نيز بر وجود كافه تيتر به عنوان فرصتي براي حرف زدن و درد دل كردن قشري كه گاه مورد بي مهري قرار مي گيرند اشاره كردند دكتر قندي نيز با هديه اي قابل  در انتها به جمع پيوست و با لبخند گرمش اين نشست را زيبا تر ساخت .همگي اطهار اميدواري كردند كه كافه تيتر راه خود را پيدا كند و روزنامه نگاران و مردم با حضور خود اين زوج جوان را ياري دهند و در نهايت بگوييم : ما چه خوش شانس بوديم كه در اين

مكان همديگر را دوباره پيدا كرديم....

منبع: وبلاگ ارتباطات

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم فروردین 1385ساعت 14:30  توسط بهنام-بی تا  | 

گزارش نگین از میهمانی کافه

پنجشنبه میهمانی  کافه تیتربرگزار شد.

نگین حسینی یه گزارش کوتاه از این مراسم تو وبلاگش گذاشته که حیفمون اومد اول گزارش اون رو کار نکنیم.

 

عصر پنجشنبه؛ کافه تيتر

عصر امروز رفتم کافه تيتر؛ همون کافی شاپی که توسط يک زوج روزنامه نگار، راه اندازی شده. طبق اعلام قبلی، دکتر کاظم معتمد نژاد هم تشريف آورده بودند. من راه را گم کردم و تقريبا اواخر اين برنامه رسيدم. نکته جالب اين بود که با آقای مجرد، يکی از پيرترين روزنامه نگاران ايران آشنا شدم که گفت سال ۵۷ از روزنامه کيهان بازنشسته شده و حالا تو کار نشره. ديدن روزنامه نگاران قديمی و کمتر شناخته شده، هميشه برام جالب بوده. وقتی آقای مجرد فهميد که من اطلاعاتی ام ( البته از نوع روزنامه ايش!‌) خنديد و گفت :« من تاريخچه ی جالبی از دهه ها رقابت خبری بين کيهان و اطلاعات دارم؛ از روزهايی که هر دو طرف واقعا وحشت داشتيم از اينکه نکنه امروز از هم خبر خورده باشيم! »

آقای دکترقندی ديرتر از من اومد اما جالب اينکه يه تلويزيون ۲۱ اينچ برای کافه تيتر هديه آورد. دکتر نمکدوست هم که چهره اش منو ياد محسن مخملباف انداخت، يه داستان جالب تعريف کرد که البته نقلی بود از يکی ازمتون ترجمه شده دکتر شکرخواه:

« در روستايی از کشور چين، مردی بود که يک اسب بزرگ و استثنايی داشت. روزی مردم ده اومدند به صاحب اسب گفتند: تو چقدر خوش شانسی که اين اسب را داری! و مرد گفت: شايد! چندی بعد اسب به دل کوهستان زد و ناپديد شد. مردم ده دوباره اومدند پيش مرد و به او گفتند: تو چقدر بدشانسی که اسبت فرار کرد! مرد فقط گفت: شايد! مدتی گذشت. اسب با يک قطار اسب شبيه خودش، برگشت پيش صاحبش. مردم روستا اين بار به مرد گفتند: تو چقدر خوش شانسی که يکدفعه صاحب اينهمه اسب شده ای! و مرد دوباره گفت: شايد! فردای اون روز، پسر مرد، سوار يکی از اسبها شدو افتاد و پاش شکست. دوباره مردم اومدند پيش مرد و گفتند: تو چقدر بد شانسی که اين بلا سر پسرت اومد! مرد گفت: شايد! مدتی بعد جنگی درگرفت و تمام پسرهای روستا را به جنگ بردند جز اون پسرو که پاش شکسته بود. مردم بازهم اومدند به مرد گفتند: تو چقدر خوش شانسی که پسرت پاش شکست و به جنگ نرفت! ومرد فقط گفت: شايد... و اين قصه تا مدتهای مديدی ادامه داشت...»

دکتر نمکدوست از اين قصه اينطور نتيجه گرفت که بخاطر شايدهای زياد، معلوم نيست وضعيت امروز روزنامه نگاران، به ضررشون باشه يا حتی به نفعشون. و آينده، خيلی چيزها رو نشون خواهد داد.

دکتر معتمد نژاد که ساکت و باوقار نشسته بود، در آخر برای کافه تيتر نوشت:

«کافه تيتر بايد هميشه سر تيتر بماند.»

 منتظر گزارش خودمون هم باشید.

   

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم فروردین 1385ساعت 11:4  توسط بهنام-بی تا  | 

یه گزارش فرانسوی از کافه

قبل از عید فرها پولادی خبرنگار خبرگزاری فرانسه اومد کافه ٬ تا یه گزارش هم اون برای بقیه

روزنامه نگارای جهان از کافه تهیه کنه. کمی حرف زدیم ٬ نوشیدیم و بعد رفت.

چند روز بعدش عطا طاهر کناره اومد ٬ عکس گرفت ٬ کمی حرف زد و رفت.

بعد از چند روز دیگه اونا رو تو سایت خبرگزاری فرانسه اینطوری دیدیم:

                                                                                                      From scoops to scones

 

 
Beeta Salehi Bakhtiairi at "Titre"
© AFP Atta Kenare

Two Iranian journalists run coffee bar in Tehran after deciding they have had enough of work in not so professional atmosphere of Iran's media.

 
By Farhad Pouladi - TEHRAN

In a small cafe in Tehran's smog congested downtown, two disenchanted Iranian journalists have taken a break from their media jobs to serve up strong coffee and milkshakes to former colleagues.

After deciding they had had enough of work in the "not so professional" atmosphere of Iran's media, the married couple earlier this month opened their coffee shop in an alley behind the main book market near Tehran University.

"We both worked as journalists on local newspapers, news websites and news agencies for the past nine years," says Beeta Salehi Bakhtiari, 31, who is a year older than her husband Behnam Qolipur.

"And after all these years we came to the conclusion that journalism is an insecure job here," she explains, while tending to the costumers and tidying up her small place called Titre (headline) with its Spartan decor.

"Me and my husband turned into coffee shop owners aiming to attract as many journalists from different social and political schools of thought as possible," she says.

The only picture on the wall is a black and white portrait of Dr Kazam Motamednejad, a journalism professor at Tehran's University and the man she regards as the father of Iranian journalism.

Beeta Salehi Bakhtiairi at her coffee shop
© AFP Atta Kenare

"Here the newspapers are run by people who do not know the ABC of journalism. They got the paper's license only to build the connections needed to get to higher places," she says.

"They treat journalists without any respect. Basically, a journalist can easily lose his job without an explanation," Bakhtiari adds with a sigh while slicing a piece of cheesecake.

"So we started this job as a rendezvous place for the press people so we wouldn't be cut off from the job we crave," she says, dressed in the Islamic republic's obligatory women's attire of coat and scarf.

She plays down suggestions that their decision was influenced by a hardline government being at the helm since August.

Even during the term of Iran's former reformist president Mohammad Khatami, hundreds of print media outlets were shut and scores of journalists imprisoned by Iran's hardline judiciary as part of a crackdown.

Since January, Iran's culture and Islamic guidance ministry (Ershad) has taken up the supervisory role.

The economic newspaper Asia and a weekly newspaper published in Iran's ethnic Azeri provinces called Navid Azerbaijan have since been shut down by Ershad's press watchdog.

As she answers questions she places a menu in front of a female journalist who has just entered, while the customer browses through the array of newspapers on display ranging from the hardline to reformist.

Newspapers and magazines are placed just as on a news stand so that customers can browse while sipping the coffee and puffing their cigarettes.

"The only problem with the place is that it is too small, I wish it could flourish and they could expand the place," said Ali Haqiqat, a blogger who frequents the Titre three times a week.

Beeta Salehi Bakhtiairi
© AFP Atta Kenare

"The place has potential, but it certainly needs improvements. Like a computer for Internet connection," the optimistic journalist added.

Bakhtiari explains that some items on the menu like "Journal Coffee", "Journal Juice" and "Titre Milkshake" are her own creations.

"I divided the menu into different services just like the news media, cold drinks service, milkshake service, cocktail service, so as not to forget what I was and that I still do not want to let go."

Asked whether she was worried that her place may be closed down or run out of business by nearby rivals, she says: "No, I am not worried. Political discussion is forbidden here.

"By the way we are offering a 15 percent discount for jour

 

nalists. And just like there are different readers for different newspapers, so it is in this business. We prefer to be unique," she jokingly adds. 

 

لینکهای مرتبط با این گزارش در خبرگزاریها و مطبوعات جهان:

میدل است انلاین

http://news.sawf.org/Lifestyle/9606.aspx

کویت تایمز

ایران منیف

http://fr.news.yahoo.com/22032006/202/deux-ex-journalistes-iraniens-ouvrent-un-cafe-pour-leurs-confreres.html

http://www.cyberpresse.ca/article/20060322/CPMONDE/60322022/5024/CPDMINUTE

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم فروردین 1385ساعت 12:17  توسط بهنام-بی تا  | 

دکتر معتمد نژاد درکافه تیتر

دکتر کاظم معتمد نژاد(پدرعلم ارتباطات ایران) روز پنجشنبه مهمان کافه تیتر خواهند بود.

هرچند این خبر را امروز رفیق عزیزمان علی اکبر قزوینی در روزنامه شرق منتشر کرده است ، اما ساعتی پیش طی تماسی با استاد، حضور ایشان به منظور برگزاری نشستی دوستانه با اهالی خبر و شاگردانشان قطعی شد.

این رو هم باید اضافه کنیم که هیات مدیره انجمن صنفی روزنامه نگاران در همین روز مهمان ما خواهند بود. دکتر نمکدوست، دکتر توکلی و احتمالا فریدون صدیقی هم در این مهمانی شرکت خواهند داشت.

در ضمن منتظر شما هم هستیم.

ساعت : 4تا 6 بعد از ظهر پنجشنبه

مکان : چهارراه ولیعصر- خیابان برادران مظفر جنوبی- جنب پاساژ علاء الدین-کافه تیتر
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم فروردین 1385ساعت 17:9  توسط بهنام-بی تا  | 

سپاس

سلام

امروز ٬ روز تولد اولین وبلاگ نوشیدنی و البته خوردنی روزنامه نگاران ایران است.از همه یارانی که در راه اندازی و گشایش این کافه همراه ما بوده و هستند متشکریم.

مثل:

رضا ولی زاده٬ دکتر یونس شکرخواه٬ دکتر احمد توکلی٬ فریدون صدیقی٬ حسین قندی٬ اسدالله امرایی٬ عبدالرحیم جعفری٬ علی اکبر قزوینی٬ مصطفی قوانلو قاجار٬کامران محمدی٬امیلی امرایی٬رضا خدادادی٬ دکتر امیر صدری٬ فریدون رضوی٬ عباس حبیبی٬کیوان کثیریان٬ علی اصغر دشتی٬ داود پنهانی٬وحید سعیدی٬ ساتیار امامی٬ بهروزمهری٬ مجید سعیدی٬ علی شایگان٬ هادی مختاریان٬ کیومرث مرادی٬ روابط عمومی تئاتر شهر٬خبرگزاری ایسنا٬ خبرگزاری ایلنا٬ خبرگزاری میراث خبر٬خبرگزاری فارس٬  خبرگزاری فرانسه ٬ خبرگزاری ایسکا٬٬مجله هنری پندار٬ مجله فرهنگی قابیل٬پرستو دوکوهکی٬ ندا دهقانی٬ مهران بهروز فغانی٬ محمد باریکانی٬ محسن فرجی٬ بچه های خوب کتاب هفته ٬ دوستان دوست داشتنی ایرانشهر(همشهری)٬ مجله محبوب چلچراغ٬ همشهری جوان ٬ همشهری محله ٬ روزنامه اعتماد ملی٬ روزنامه اطلاعات٬ روزنامه شرق٬ روزنامه دنیای اقتصاد و....

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم فروردین 1385ساعت 16:50  توسط بهنام-بی تا  |